Oordelen (Dutch)

Ik besef dat de oordelen, die me raken, oordelen zijn die ik over mezelf heb. Ik veroordeel bijvoorbeeld mijn neiging om te luieren en niets te doen. Steeds als die neiging opkomt sta ik mezelf niet toe om die uit te leven. Zo houd ik de pendule vast, omdat het het luie uiterste niet mag bereiken. Maar zo voorkom ik ook, dat het weer terugzwaait naar het uiterste van activiteit. Àls het daar dan is, probeer ik het weer vast te houden.

Oordelen is dus trekken aan de natuurlijke bewegingen van je wezen, vanuit de overtuiging dat de ene kant van de beweging beter is dan de andere. En door maar één van de kanten te willen zien, zien we de beweging zèlf niet.

Ik zie nog niet helemaal hoe het dan werkt met hoe we dan situaties creeren die ons hierover iets leren ofzo. Het is zo wonderlijk dat ik steeds merk dat mijn begrip van deze bestaanswetten als vanzelf steeds meer omvat, door bewust het leven te ervaren. Ik ben dankbaar dat er mensen zijn die mij situaties voor weten te schotelen, precies gericht op het bewustworden van deze dingen. En dat ik er niets voor hoef te ‚doen’ om ‚verder te komen’, alleen maar bewust te zijn en me over te geven. Ja zeggen. Besluiten te accepteren. Zo  zien we steeds meer de hele beweging van de pendule. Van  niets-doen naar activiteit en terug, van leegte naar volheid en terug, van bloggen naar fitness en verder :)